Mike heeft zijn eerste top tien klassering in een wielermonument te pakken. Hij kwam met een select groepje aan op de piste van het Vélodrome André Pétrieux in Roubaix. In dat groepje werd hij alleen door de Fransman Sénéchal geklopt. Eerder waren al vijf renners ontsnapt. Philippe Gilbert won de koers en bleef zijn medevluchter Nils Politt voor.

De wedstrijd over 257 kilometer over 29 kasseistroken, Parijs-Roubaix. Een wedstrijd, die Mike met stip in zijn agenda heeft staan. Inmiddels al twee maal gereden bij de profs (2016 en 2018) en drie maal bij de beloften (1e , 8e  en 28e). De elfde plaats van 2018 was zeker al een bijzondere klassering te noemen. Wat is dit jaar mogelijk ? We blikken vooruit met Mike.

50 km na de start van de 103e Ronde van Vlaanderen – op  de zonovergoten Grote Markt in Antwerpen – ging Mike al onderuit in het grote peloton. Even rommelde hij wat aan zijn fiets en kon daarna gelukkig doorgaan. Achteraf bleek hij toch wel last gehad te hebben van deze tuimeling. Na een korte achtervolging sloot hij weer aan bij de hoofmacht, waaruit een klein groepje renners was ontsnapt.

Het  hoogtepunt van klassieke voorjaar in België is altijd de Ronde van Vlaanderen.Zondagmorgen vertrekken de renners om halfelf vanaf de markt in Antwerpen voor de befaamde tocht over iconische kasseienstroken en hellingen. Denk maar aan de keien van Lippenhovestraat, Haaghoek, Paddestraat en venijnige klimmetjes van De Muur van Geraardbergen, Koppenberg, Oude Kwaremont, Berendries, Paterberg, Kanarieberg. Rond vijf uur zal de winnaar arriveren in Oudenaarde en weten we wie na Terpstra (2018) zijn naam op de erelijst mag zetten.

Mathieu van der Poel heeft Dwars door Vlaanderen naar zijn hand gezet. In Waregem won hij de sprint van de kopgroep, die in de finale tot stand was gekomen. Voor de Nederlander van Corendon-Circus is het zijn eerste zege in een World Tour-koers. Mike eindigde op negentien seconden van de Nederlandse kampioen op een achttiende plaats. Dwars door Vlaanderen is met zijn lengte van 182 kilometer aan de korte kant voor een Vlaamse voorjaarsklassieker, maar toch was het opnieuw een levendige koers.

Morgen staat Mike aan het vertrek van Dwars door Vlaanderen, een World-tour wedstrijd die sinds vorig jaar plaatsvindt op de woensdag voor de Ronde van Vlaanderen. Voor Mike is dit in zijn 5e profjaar ook al de vijfde deelname. Een wedstrijd die hem duidelijk ligt, want we hebben de tweede plaats van een jaar geleden nog exact op ons netvlies staan. In 2017 werd hij ook al 16e, in 2016 negende en in zijn eerste profjaar (2015) was het jammer genoeg een 'DNF'. Heel wat toppers die komende zondag mikken op de zege in ‘Vlaanderens Mooiste’ tekenen, zullen morgen het startblad tekenen in Dwars door Vlaanderen.

De Deen Michael Valgren Andersen  (Astana) heeft na een spannende finale de Amstel Gold Race op zijn naam geschreven. Na 35 beklimmingen en veel draaien keren in Zuid-Limburg  versloeg hij in een sprint Roman Kreuziger. De twee reden in de slotkilometers weg uit de groep met favorieten. Gasparotto werd 3e, Sagan klopte Valverde en Wellens in de spurt voor plek 4.

Met rugnummer 45 verschijnt Mike zondag in Maastricht aan de start van de Amstel Gold Race. Zes Sunwebploegmaats zullen daar met hem op De Markt worden voorgesteld aan de supporters: Matthews (41), Theuns (42), Fröhlinger (43), Geschke (44), Ten Dam (46) en Andersen (47).

Door zijn onverwachte  deelname aan de Amstel Gold Race kan Mike zondag mogelijk een vervolg geven aan zijn sterke optreden in de voorjaarsklassiekers met o.a. een tweede plaats in Dwars door Vlaanderen en een elfde plaats in Parijs-Roubaix(foto).

Verdiend applaus was er uiteraard voor wereldkampioen Sagan die van ver aanviel en vroege vluchter Didier klopte op de baan in Roubaix. Even nadat Terpstra de derde podiumplaats weggekaapt had voor Van Avermaet, Stuyven en Vanmarcke, sprintte Mike in een klein groepje naar een fraaie 11e plaats.

257 km, van Parijs naar Roubaix, 53 km kasseien – de secteurs pavé  –, verdeeld over bijna dertig  stroken waaronder beroemde zoals Moins-en-Pévèle, Wallers, Le Carrefour de l'Arbre. Deze klus wacht Mike zondag 8 april, met andere woorden Mike neemt weer deel aan het wielermonument Parijs-Roubaix, de Hel van Noorden.

Enkele weken geleden, bij de start van Gent-Wevelgem, meldde een bookmaker op zijn krijtbord het getal  '40' bij de naam 'Mike Teunissen'.  Bij winst van Mike zou per ingelegde euro 40 euro uitbetaald worden.  We mogen aannemen dat er zondag  in Roubaixachter Mikes naam een lager getal staat, want ook in de Scheldeprijsliet Mike vandaag weer zien dat hij bij de  betere renners hoort. In de door waaiervorming en regen zware rit naar Schoten streed Mike steeds mee in de frontlinie.

Tussen de twee grote wedstrijden staat traditiegetrouw de Scheldeprijs op het programma. Mike staat aan de start. Voor het eerst in de geschiedenis start de semi-klassieker in het Zeeuws-Vlaamse Terneuzen, waarna een tocht door Zeeland voor waaiers en een attractieve koers moet zorgen. De Scheldeprijs is met zijn 106 edities de oudste klassieker van Vlaanderen. Dé koning van de Scheldeprijs is de Duitser Marcel Kittel. Kittel toonde zich de snelste in 2012, 2013, 2014, 2016 en ook vorig seizoen.

De Ronde van Vlaanderen werd vandaag gewonnen door Niki Terpstra. De 33-jarige Nederlander won solo na een heroïsche koers van ruim 260 kilometer. Op het podium werd hij vergezeld door de Deen Mads Pedersen en Philippe Gilbert, ploegmaat en winnaar in 2017. Mike kwam op een prima achttiende plaats over de streep. Hij had slechts een achterstand van één minuut en dertien seconden op zijn landgenoot. Hij was de vierde Nederlander in de uitslag.

Maandag staat Mike  in Frankfurt weer aan de start van een koers op Word Tour-niveau Rund um den Finanzplatz Eschborn-Frankfurt.Na Parijs-Roubaix vermeldde het programma van Mike een korte rustperiode.

De wielerliefhebbers die donderdagavond naar het eerste Wielercafé van Zeilberg gingen, voelden zich in zaal De Zwaan meteen thuis. Het decor van meer dan honderd  wielershirts en andere bijzonderheden vormde namelijk meteen gespreksstof voor iedereen.

Mike heeft na Parijs-Roubaix een korte rustperiode ingebouwd. De eerstvolgende wedstrijd is op 1 mei Rund um den Finanzplatz. Een WordTour wedstrijd, die start in Eschborn en eindigt in Frankfurt. De totale lengte van deze koers is bijna 216 kilometer. Als voorbereiding op de komende wedstrijden vertrekt Mike dit weekend voor een trainingsweekje naar Mallorca.

Vrijdag 28 juli staat de legendarische Nacht van Zeilberg weer op de wedstrijdkalender van de KNWU.  In de aanloop naar deze wedstrijd is Mike een van de gasten die aan de tafel zitten in het Wielercafé dat donderdag 20 april in Zeilberg wordt georganiseerd.

Het afgelopen kwartaal hebben steeds meer wielerliefhebbers en met name supporters van Mike de weg gevonden naar zijn website.
Hieronder de top zes van de periode: 1 januari tot en met 12 april 2017. Het genoemde getal geeft het aantal unieke bezoekers weer.

In een zeer aantrekkelijke Parijs-Roubaixreed Mike tot 60 km voor de finish mee in de groep waarin alle vedetten zaten. In de slotfase zagen we hem niet in beeld.

257 km, van Parijs naar Roubaix, 53 km kasseien – de secteurs pavé  –, verdeeld over bijna dertig  stroken waaronder beroemde zoals Moins-en-Pévèle, Wallers, Le Carrefour de l'Arbre. Deze klus wacht Mike zondag 9 april, met andere woorden Mike neemt deel aan het wielermonument Parijs-Roubaix.

Meer nog dan de vroege vluchters bepaalden de beelden van de afscheid nemende Tom Boonen het beeld van 105e Scheldeprijs.Bijna 180 km reed ging een kopgroep van zeven, met onder hen de Roompot-troef Pim Ligthart, met een ruime voorspriong op het peloton richting Schoten.

Philippe Gilbert heeft op indrukwekkende wijze de 101ste Ronde van Vlaanderen op zijn naam geschreven. De Belgische kampioen  koos op 56 kilometer van het einde voor de solo en rondde deze succesvol af. Greg Van Avermaet sprintte naar de tweede plek, voor de Nederlanders Niki Terpstra en Dylan van Baarle. Mike kwam als 81e over de streep op 8 minuten en 35 seconden van Gilbert.

De 51e editie van de Amstel Gold Race werd gewonnen door de Italiaan Enrico Gasparotto. De renner uit de ploeg van Wanty-Groupe Gobert klopte na 249 kilmeter de Deen Michael Valgren in de sprint. In 2012 won Gasparotto ook al de Amstel Gold Race. Zijn vroegere ploegmaat Sonny Colbrelli werd derde en won de sprint van de achtervolgers op drie seconden.
Mike verliet voortijdig de wedstrijd. Hij liet voor de start in een interview bij L1 weten dat hij als luitenant van Sep Vanmarcke zou fungeren.

Na een bijzonder spannende wedstrijd ging de trofee in Parijs-Roubaix naar Hayman  die op de befaamde wielerbaan de sprint won voor Boonen, Stannard en Vanmarcke, de kopman van LottoNL-Jumbo.

257 km, van Parijs naar Roubaix, 53 km kasseien, verdeeld over 27 stoken waaronder beroemde zoals Moins-en-Pévèle, Wallers, Le Carrefour de l'Arbre. Deze klus wacht Mike zondag 10 april, met andere woorden Mike neemt deel aan Parijs-Roubaix.

Solo passeerde wereldkampioen Peter Sagan de eindstreep van De Ronde van Vlaanderen.In een spannende slotfase reed hij op de Paterberg weg bij zijn medekoploper Sep Vanmarcke, die al snel gezelschap kreeg van Fabio Cancellara.

Morgen start Mike in de 100e editie van de Ronde van Vlaanderen, dé Hoogmis van het Vlaamse wielerjaar.
We gaan er vanuit dat veel supporters morgen voor de buis zitten. Wil je niet thuis alléén op de bank zitten, kom dan naar ons supporterslokaal Roelanzia (Lovinckplein 2 Ysselsteyn).

Vandaag stond voor Mike de 101e editie van Luik-Bastenaken-Luik op het programma. Geen gewone koers, maar één van de wielermonumenten. Er werd vanaf het begin flink gekoerst richting Bastogne. "Nou flink, volle bak zul je bedoelen. Op dit niveau is het geen sinecure om zomaar te volgen. Je moet al goede benen hebben om überhaupt mee te kunnen", aldus Teunissen.

Werken volgens opdracht
Mike was goed hersteld van de Waalse Pijl en hielp Bert-Jan Lindeman en Moreno Hofland in de eerste drie uren. Daarna was het opdracht om Paul Martens en Wilco Kelderman goed te positioneren aan de Wanne.

Mike maakte vandaag deel uit van de eerste kopgroep en dus de vroege vlucht in de Waalse Pijl. Samen met De Gendt, Van Speybrouck, Baugnies, Honig, Ratto en Feillu ging hij vanaf kilometer acht in de aanval. Het zevental nam een maximale voorsprong van bijna acht minuten.

Mike: "We hadden van tevoren gepland om mee te zitten. Dat is nog niet altijd even makkelijk. Thomas de Gendt reed met vier andere weg. Bij mijn eerste sprong lukte het niet om mee te zitten.

Mike is gisteren alsnog geselecteerd voor het Ardense tweeluik. Aanstaande woensdag staat hij in Waremme aan de start in de Waalse Pijl, vier dagen later wacht Luik-Bastenaken-Luik. Hij stond de vorige week nog reserve voor deze twee topklassiekers. De Brabantse Pijl verliep redelijk voor Mike. Hij kon in ieder geval zijn opdrachten binnen de formatie goed uitvoeren.

Mike heeft De Brabantse Pijl niet helemaal kunnen uitrijden. Op ongeveer 35 kilometer voor de meet moest hij lossen uit het peloton. De laatste 93 kilometer werden gereden op een grote omloop van 23 kilometer met diverse korte beklimmingen. Deze omloop werd vier maal afgelegd. Met nog één ronde te gaan werd Mike uit koers gehaald en kreeg een DNF achter zijn naam.
Mike:  "Het was afzien vandaag. Ik heb mijn ploeggenoten op de plaatselijke omloop afgezet. Daarna heb ik geprobeerd zo lang mogelijk mee te gaan in het peloton.

Mike zal aanstaande woensdag van start gaan in De Brabantse Pijl. Het blessureleed na Dwars door Vlaanderen heeft de laatste twee weken redelijk veel impact gehad. De laatste dagen heeft hij de trainingen weer goed opgepakt. Zo kon hij in het Baskenland nog twee fikse trainingsdagen inlassen en deed hij dit weekend een training in de Zuid-Limburgse heuvels.
Mike: "Ik heb de afgelopen week getraind met een soort schuimverband. Dat was goed te doen. Er zit nu nog een pijnlijke plek van ongeveer 0,5 centimeter in het midden van mijn hand. Waarschijnlijk zal ik ook woensdag dat verband gebruiken."

Na anderhalve week blessureleed was Mikes  opdracht in de eerste – heuvelachtige – etappe van de Ronde van het Baskenland kort maar krachtig: proberen uit te rijden. Vijftig kilometer voor meet moest Mike het peloton laten gaan:  "Doordat ik veel last had van mijn hand en heup, kon ik niet goed sturen. Ik moest een geforceerde houding aannemen. Voor de een na laatste klim raakte ik helemaal geblokkeerd en moest ik lossen."

Paasmaandag  maakt Mike in Bilboa zijn rentree in het peloton. Hij start dan in de eerste etappe van de Ronde van het Baskenland. Deze Spaanse  etappekoers  eindigt zaterdag 11 april  in Aia met een klimtijdrit over 18 km.  De profielkaartjes van de andere  etappes maken duidelijk dat Baskenlandeen onvervalste klimkoers is.

 

In overleg met de ploegleiding heeft Mike besloten om zaterdag niet te starten in de Volta Limburg Classic. Als gevolg van de verwondingen die hij vorige week woensdag opliep bij een valpartij in Dwars door Vlaanderen, heeft hij sinds die wedstrijd niet meer op de racefiets  kunnen trainen. Het wedstrijdprogramma dat Mike komende weken voorgeschoteld krijgt, hangt vooral af van de al dan niet snelle genezing van een brandwond aan zijn hand.

Na amper een week koers was het al tijd voor één van de mooiste wedstrijden van het jaar: de Ronde van Vlaanderen. Een iets kortere en makkelijkere versie, vergeleken met de profs, maar met klimmetjes als de Molenberg, de Taaienberg en de Eikenberg toch nog lastig genoeg om genoeg verschil te kunnen maken.

Mijn wegwielerseizoen 2014 begon met de Triptyque des Monts et Chateaux. Een, zoals de naam al zegt, driedaagse met de nodige klimmetjes en daarnaast ook nog een tijdrit waarin verschillen gemaakt konden worden. Omdat mijn eerste weken ieder jaar vooral een kwestie van conditieachterstand goedmaken zijn, waren de doelen voor deze 3 dagen niet al te hoog en was het vooral zaak om de wedstrijden goed uit te rijden.

Afgelopen week reed ik mijn eerste meerdaagse van dit seizoen, de Ronde van Bretagne. Deze ronde is één van de hoger aangeschreven 2.2 koersen van het seizoen en er stond dan ook een behoorlijk deelnemersveld met onder andere de pro-continentale ploegen Bretagne-Séché Environnement en Sojasun. In de eerste etappe werd er heel veel aangevallen, maar kon er niemand ver weg rijden. Uiteindelijk probeerde ik sprinter Rick Zabel nog in een goede positie te brengen, maar dit viel nogal tegen. Rick werd 9e, ikzelf 17e.

De 3e koers van het seizoen was de Arno Wallaard Memorial, een 1.2 wedstrijd (semi-profkoers). 2 rondes van 75 km en dan nog 5 rondjes van 7,5. 185 km dus, met een redelijk sterk deelnemersveld en wind, veel wind. Tel daar nog eens één grote polder bij op en dan weet je al dat niet alle 200 renners ook de finish zullen gaan bereiken.

Net zoals de voorgaande jaren betekent het eerste weekend van April de start van het nieuwe wegseizoen en net zoals voorgaande jaren zijn de eerste wedstrijden vooral wedstrijdritme opdoen en de achterstand op de eerder begonnen wegrenners proberen goed te maken.

Back to Top